Blog Image

Bujinkan Usagi Dojo

Holland Taikai 1996

Hatsumi Sensei Posted on Mon, July 25, 2011 23:27:17

Toen Dr. Masaaki Hatsumi op 16, 17 en 18 mei 1996 in Nederland was voor de Taikai, bezocht hij Amsterdam. Hieronder is het stukje dat hij erover schreef in een nieuwsbrief in Japan. De foto’s die hieronder staan waren aan het stukje toegevoegd. De vertaling is van Takaaki Sasaoka, hiervoor dank. Tevens is opgenomen de vertaling van Kasumi, ook hiervoor dank.


“Holland Taikai , Mei 16de, 17de, 18de.”

“Beiden: hoog en laag” door Hatsumi Masaaki, vol.46

1. Wereldwijd Spreekwoord
Holland, ook bekend als Nederland. Lage landen omringd door de zee, waar tulpenvelden en watermolens converseren met de wind uit Dover. Er bestaat een mooi liedje dat heet “April in Portugal” . . . Ik vraag me af of er één is die heet “May in the Netherlands”. De auto raast voort. We rijden voorbij de Schrijerstoren waar eens de vrouwen en geliefden tesamen de zeelieden in tranen wegwuifden terwijl hun geliefden de wereld tegemoet gingen. Aan de andere kant zien we het Daniel Jonas Meijer Plein, waar een Hollandse dokwerker neergeschoten werd voor het helpen van Joden. De jonge schrijfster van “Het Dagboek van Anne Frank” moet hier ook gelopen hebben. Elke ingang van elk huis heeft een andere hoogte. Ze zeggen dat de rijken en nobelen een hogere ingang hadden. De reden hiervan was, dat het personeel in de ruimte onder de trappen woonde. Ik werd uitgenodigd voor een bezoek aan het Korps Mariniers, in de Koninklijke Marine Kazerne in Amsterdam. We komen de trainingshal binnen. “Today martial arts experts from the military and special units of the police are awaiting you, Sensei.” they said. Ik ontmoette deze reuzen in het trainingscentrum van de kazerne.


“Judo is erg populair in Nederland! Ik herinner me de grote judoka Anton Geesink die recht uit het hart over judo sprak. Nu wil ik iets vertellen over de wereld. In het Japans is er een spreekwoord over judo dat luidt: ‘dat een klein persoon een grotere kan werpen’ Maar over de wereld zou het kunnen betekenen: ‘dat iemand uit een klein land, Nederland, een groter land werpt, Japan.’ Dit is een spreekwoord gecreëerd door een geest, van respect en ware doorgronding van de kunst, en dwingt respect af.” zei ik. De specialisten in het verdedigen van hun land spreken: “Deze gevechtstechnieken voelden anders – maar allemaal zijn ze van het type die we nodig zouden hebben in een echte situatie”. Zo te zien vind de gevechtstraining ook hier in Nederland plaats in een realistische context. (Hatsumi-sensei heeft na het bezoek aan de kazerne tegen Sveneric Bogsater gezegd dat hij aan deze mensen les zou moeten gaan geven – M.V.) De Nederlanders zijn goed in de wereld van de sporten die te maken hebben met het gebruik van de benen. Daar bent u het wel mee eens als u kijkt naar judo, voetbal, wielrennen en lange afstand schaatsen. We worden uitgenodigd voor een Indonesische maaltijd op de kazerne. Als souvenir krijg ik Delfts Blauw met daarop een afbeelding van De Amsterdam, een schip gebouwd in 1645 dat nog steeds in de haven ligt in de buurt (is een replica – M.V.). Het is gemerkt “no.18” – het blijkt een beperkte uitgave te zijn en erg waardevol, dit werd alleen gegeven aan personen van boven de rang van kapitein en grote helden. De boot van de kazerne brengt ons van daar naar de stad.

Soke met een officier en een onderofficier der mariniers.
(het nagebouwde V.O.C.-schip de Batavia in de haven van Amsterdam is te zien op de achtergrond)

2. Amsterdam
Rode lichten lokken ons aan land te gaan. We lopen door een gebied van de film “The Woman in the Window”. “Sensei, please conceal your camera,” zegt een vriend, een politieagent in burger, die hier drie jaar als agent werkte. Terwijl we rondlopen zegt hij plotseling: “That one’s suspicious. If I weren’t here as your guide today I’d have nabbed him.” Er is een bepaalde ‘geur’ aan criminelen die hem naar zijn doel toe leidt. De prostituees bezorgen ons een brede glimlach en wenken ons van achter hun ramen. Hun hoog uitgesneden costumes nodigen ons uit. Ik groet hen terug in de taal van een gezonde man met een geconditioneerde respons en loop door. Mannen lijden aan dingen die onheil brengen en vernietigen zichzelf door drinken (alcohol), spelen (gokken) en kopen (vrouwen); maar nu is er een nog ergere, drugs. Hier zijn we bij Het Rood Licht. De eigenaar presenteert het ons als het oudste bordeel van deze stad der rode lichten. Aan het plafond hangt een pop met een accordeon. Wanneer een knop wordt omgedraaid lacht de pop en maakt hij vrolijke muziek. We drinken bier dat heet Westmalle. Het bier wordt gemaakt door Trappisten (monniken) in België. Ze zeggen dat deze monniken nooit spreken, maar ik vraag me af of hun zwijgen goud is of dat het misschien iets sensueels verbergt.(1) Een vriend vertelt ons dat in Nederland men drie mensen willekeurig van straat kan halen en zal ondervinden dat deze drie mensen drie verschillende opvattingen hebben over geloof, politiek of wat dan ook. In zulk soort situaties komt mijn persoon-tot-persoon omgang met mensen tot zijn recht.

3. Taikai
De Bujinkan Nederland Taikai start, 500 mannelijke en vrouwelijke beoefenaars uit 25 landen zijn tezamen gekomen. Het thema voor dit jaar is “Ken / Tachi / Daito Shoto / Budo Taijutsu”. We starten met hoe het zwaard gedragen moet worden, de kamae, en gaan door met hoe een zwaard vloeit in de kamae. Hoe voetenwerk en het gebruik van de ruggengraat(2) het zwaard en de persoon tot leven brengt. De training hierin begon met nieuwjaar 1996 met houten zwaarden. Vijf zwaarden werden gebroken op de eerste dag. Ook op de taikai, omdat de eerste dag de meesten nog nerveus waren, hoewel iedereen wel in een feestelijke stemming was. Na een tijdje zag ik dat iedereen wat ontspannener begon te trainen en riep Richard (van Donk) naar voren met een bokuto in kamae. Richard slaat vanuit jodan. Terwijl zijn machtige zwaard naar beneden slaat gebruik ik een lichaams wending(4) en de intentie om recht naar beneden te snijden met mijn bokuto precies vijf centimeter van de punt. Ik sneed door een houten zwaard met een houten zwaard. De 500 mensen aanwezig zijn getuigen van deze gebeurtenis en zijn verbaasd. Na enkele ogenblikken houdt Richard de overblijfselen van zijn zwaard omhoog en zegt: ” Ik zal dit voor de rest van mijn leven koesteren”

(1) Westmalle in het Japans wordt als “Best Mara”uitgesproken. Mara is een religieuse / slang term voor de demon tussen de benen van de man. (2) Geschreven als “Essence of bravery” (3) Mukaeru: normaal “direct towards” maar hier geschreven als “no Kamae” (4) Taihen



Wim Ruska

Hatsumi Sensei Posted on Mon, July 25, 2011 22:19:21

A View of Budo from “Blue Eyes”
quote uit: Ninpo Wisdom for Life, M.Hatsumi 1998, pagina 33

Op 1 maart 1972 bezocht dhr. Willem Ruska mij met zijn broer Martin. Het was zijn mening dat judo een sport is.

Hatsumi: Ik waardeer het dat u judo hard beoefend door het als sport te erkennen. Alhoewel er weinig Japanse judo beoefenaars het als een soort sport zullen definiëren. Wat zijn zo uw gedachten over traditionele Japanse budo?

Ruska: Ik ben niet erg bekend met de traditionele Japanse vechtkunsten. Het lijkt me een erg diep, gevaarlijk, en moeilijk pad. Het zou moeilijk zijn voor mij om in zo’n beoefening door te blijven gaan.

Nadat ik dit antwoord hoorde, realiseerde ik me dat dit een erg oprecht mens is. Hij won de gouden medailles in twee klassen, Zwaar en Open gewicht competitie, in de Olympische Spelen van München (1972). Zijn overwinning schokte mensen in Japan. Ja, ik sprak met deze persoon. Zijn inzicht en gezond verstand maakten hem de nummer 1 judo atleet in de wereld. Ik bekeek hem van achteren toen weg ging, en onmiddellijk wist ik dat hij een wereldtitel zou behalen. Dit was omdat zijn knieën erg zacht leken en zo flexibel als een veer.

https://youtube.com/watch?v=OiaoT6ugqyw%3Frel%3D0



Shidoshi Marco Verheij

Usagi Shidoshi Posted on Mon, July 25, 2011 18:42:51

Op 27 mei 1971 werd Marco Verheij geboren in Oud-Beijerland. Marco begon in 1985 met Kyokushinkai Karate in Spijkenisse bij Peter, en bracht het hierin na 3 jaar tot 5e Kyu. Het gaf hem een stevige basis; hij had in elk geval een bereidheid te incasseren opgedaan. Wat hij echter werkelijk wilde leren moest nog volgen.

In 1986 begon hij samen met vrienden te oefenen in de kunst van de Ninja, dit werd gedaan uit boeken van Stephen K. Hayes. Zijn eerste kennismaking met de Bujinkan was op een seminar in Apeldoorn, in 1987 met Brian. Na enkele maanden te hebben geoefend bij verschillende dojo in Rotterdam ging Marco verder in Utrecht bij Hans. Mei 1989 werd hij 9e Kyu gemaakt.


In 1990 ging Marco op 19 jarige leeftijd gedurende 3 maanden naar Japan. In het jaar van de Hanbo (1 meter stok) kreeg hij van dr. Hatsumi, dhr. Manaka, dhr. Noguchi, dhr. Ishizuka, dhr. Shiraishi, dhr. Someya en dhr. Kobayashi les. Voor vertrek ging dhr. Shiraishi persoonlijk met Marco naar het huis van Hatsumi-sensei die hem tot 2e Dan (Ninpo Taijutsu) bevorderde. Dit maakte hem de jongste Bujinkan zwarte band in Nederland.

Hij kwam terug in Nederland met een schat aan ervaring en een diepe drang deze zichzelf en anderen verder eigen te maken. Hierna begon hij een groep in Oud-Beijerland in 1991. In 1992 nam hij deel aan de Zweedse en Luxemburgse Taikai (3 daagse “grote bijeenkomst” met Hatsumi-sensei).

In 1993 besloot Marco terug te gaan naar Japan waar het jaar van Rokushakubojutsu (1.80 mtr. stok) was. Hij was in Leiden een jaar Japanse Taal & Cultuur gaan studeren om in Japan beter uit de voeten te kunnen. In dit jaar studeerde Marco onder dr. Hatsumi, dhr. Manaka, dhr. Seno, dhr. Nagase en dhr. Shiraishi. Tevens kreeg hij privé-les in Japans boogschieten van Kimura-sensei in Kashiwa en verbleef een maand in een Japans gastgezin.


In 1993 had Marco zijn groep verplaatst naar zijn nieuwe woonplaats, Schiedam.
Toen Marco terugkwam in Japan in 1994 was inmiddels het jaar van Yari (speer). Hij kreeg les van dr. Hatsumi, dhr. Manaka, dhr. Noguchi, dhr. Seno en dhr. Nagase. Hij nam ook deel aan het 3-daags seminar van dhr. Manaka. Tevens kreeg hij privé-les in Japans boogschieten van Kimura-sensei in Kashiwa.

In 1997 ging hij wederom naar Japan in het jaar van Joujutsu (half-lange stok methode), waar hij studeerde onder dr. Hatsumi, dhr. Noguchi, dhr. Seno en dhr. Nagase. Hij werd bevorderd tot 4e Dan (Budo Taijutsu) door dr. Hatsumi op de eerste onofficiele bijeenkomst in de Hombu Dojo te Noda-shi.

Het jaar erna in 1998 was het jaar van Shinden Fudo Ryu. Het zou de laatste keer zijn dat Marco in Japan was. Hij kreeg les van dr. Hatsumi, dhr. Noguchi, dhr. Nagase en dhr. Seno.

Marco was 5 maal in Japan, volgde er in totaal zo’n 200
masterclasses, gedurende 9 maanden. Veranderingen kwamen en gingen,
Bujinkan bleef. Op de Taikai in Zweden in 1998 ging Marco op voor 5e Dan (Budo Taijutsu) test en slaagde in 1 keer. Hij werd hiermee Bujinkan Shidoshi (Bujinkan Senior Instructor).

In 2003 opende Marco een eigen dojo, de Bujinkan Usagi Dojo. In de voorgaande en komende jaren organiseerde hij nationale en internationale seminars, gaf demonstraties voor publiek en les aan kindergroepen (Ninja Kids).

In totaal heeft hij 8 personen tot Shodan (zwarte band) bevorderd. Hij is de Shidoshi-mentor van de Bujinkan Grímnir Dojo in Reykjavík, IJsland vanaf 2003.
In maart 2010 besloot Hatsumi-sensei om Marco te bevorderen tot 9e Dan (Budo Taijutsu).



Takamatsu Sensei

Takamatsu Sensei Posted on Mon, July 25, 2011 16:05:38


Op 10 maart 1889 werd Takamatsu Toshitsugu geboren in Akashi, Japan. Hij kreeg op jonge leeftijd Ninjutsu beoefening en studie door een familie-lid, een oom, genaamd Shinryuken Masamitsu Toda (32ste grootmeester Togakureryu), ook al stond Takamatsu-sensei in die tijd bekend als “huil baby”. Opgroeiend als “ervaringsdeskundige met geheime kennis”, is het voor hem erna een “veni,vidi, vici”. Gevechten worden niet gezocht, wel aangegaan, en zelfs dan is er de hand van de Ninja. Na reizen in Manchurije (in die tijd Japans bezet China) in de jaren ’20 wordt hij ook bekend als “Moko no Tora” (Mongoolse Tijger). In het boek “Essence of Ninjutsu” (Masaaki Hatsumi) is te lezen over episodes in zijn avontuurlijk bestaan. Masaaki Hatsumi, die hij voor het eerst ontmoet in 1958, zou zijn opvolger worden. Hij stond voor veel bekend als Bo(2 meter stok)-meester. Hij gaf zijn advies aan films en sprak Engels. Deze bijzonder man redde een mensenleven en nam er 3, waarvan hij later zei dat hij “de geest van elk van hen mee zou dragen gedurende heel zijn leven”. Hij overleed op 2 april 1972. Wellicht was hij voor velen de laatste ‘echte’ Ninja. Hierna werd de Bujinkan Dojo naar hem vernoemd door Hatsumi-sensei, die zijn traditie voorzet als de volgende (34ste) Soke (familiehoofd) van de Togakure-ryu.

“Toen Shinobuho of Shinobunowaza (de kunst van het heimelijke) Ninjutsu werd genoemd, begonnen echte Ninja te beseffen dat ze moesten worden verlicht op het gebied van de ‘wetten der mensheid’. Zo probeerden ze onredelijke conflicten en gevechten te vermijden. Ik leerde van mijn meester dat de taak van de Ninja is verlicht te zijn op het gebied van deze ‘wetten van de mensheid’. Er mogen geen gevechten zijn waar geen sprake is van deze regels. Daarom heeft de vijand die zich tegen de wetten van de natuur instelt, de strijd verloren voordat hij begint het gevecht. De eerste prioriteit van de ninja was om te winnen zonder vechten, en dat blijft de manier. Ik leerde dit door het hart. Mensen kunnen niet wakker voor de realisatie hiervan, voordat zij welke vorm van beproeving dan ook hebben ervaren.” p. 22/23 “Essence of Ninjutsu – The Nine Traditions” (Masaaki Hatsumi, 1988)



Bujinkan Soke Masaaki Hatsumi

Hatsumi Sensei Posted on Mon, July 25, 2011 16:00:45


Op 2 december 1931 werd Hatsumi Masaaki geboren in Noda-shi, Japan. Tot hij 26 jaar oud was oefende hij onder andere Kendo, Judo, Boksen en Karate. Hij was echter niet tevreden met deze vechtsporten en begon een zoektocht naar de ‘ware krijgskunst’ en studeerde onder verschillende grootmeesters, totdat hij in contact kwam met Takamatsu Toshitsugu in 1958. De volgende vijftien jaar ging hij elk weekend naar Kashiwabara om te studeren onder Takamatsu-sensei, die stierf op 2 april 1972. Een paar jaar hiervoor werd Hatsumi-sensei de titel van Souke (familiehoofd) van de ryu(scholen) van de huidige Bujinkan gegeven.


In de jaren zeventig was de Bujinkan een klein groepje Japanners (en een nog kleiner groepje niet Japanners) die zich bekwaamden in wat toen werd genoemd ‘ninjutsu’. Begin jaren tachtig kwam er de wereldwijde ‘ninja boom’; er kwamen boeken en films uit Hollywood die een grimmig en mysterieus beeld gaven van de ninja. Rond deze tijd (jaren 70 en 80) gingen de eerste mensen uit Europa en de VS naar Japan om dr.Hatsumi te bezoeken. Hij heeft verschillende video’s en boeken uitgegeven. Hiernaast heeft hij ook vele film, tv en theater acts met vechtkunst begeleiding ondersteund.

“Focus op de toekomst voor 50%, op het heden voor 40%, en op het verleden voor 10%.” – Hatsumi-sensei

In 1982 reist hij voor het eerst buiten Japan naar de VS, dit wordt gezien als de eerste Taikai (grote bijeenkomst). In 1986 werd Hatsumi-sensei gekozen tot “Black Belt Magazine Instructor of the Year”. In 1987 was zijn eerste reis naar Europa (Verenigd Koninkrijk).


Een foto van de London Taikai met Souke; Navon-sensei, Nagato-sensei, Oguri-sensei en Bogsater-sensei.

In 1988 acteerde in “Jiraya”, een 50 afleveringen televisie avontuur voor kinderen. Hij speelde de rol van Yamaji Tetsuzan (Jiraya’s vader en leraar). In 1992 ontving hij het eredoctoraat Ph.D. in de natuurwetenschap van een Amerikaanse universiteit. In dit jaar accepteerde hij tevens een prijs van de Noda City Educatieve en Culturele Raad van Bestuur in erkenning van de bijdrage van de Bujinkan aan internationale betrekkingen tussen Noda City en veel landen over de hele wereld.
In 1995 kreeg hij de titel Todo Hanshi (Master leraar van de weg van het zwaard) door de Zen Nippon Todo Renmei (Japan Sword Federation). Het zijn slechts enkele voorbeelden.


Uit het boek Submission uit 1992, met ka-to-kusarigama

Hatsumi-sensei is een uniek, authentiek persoon, die duizenden mensen kon inspireren verder te kijken op het gebied van ‘martial arts’. Hij is een levende legende, iemand die het concept van de ninja volledig flexibel heeft kunnen invullen, op een natuurlijke, ongrijpbare manier. Hij heeft door zijn systeem een gevoel door kunnen geven die veel mensen ervaren als bevrijdend. Door de jaren heeft hij zijn systeem aan iedereen onderwezen en hiermee heeft hij een enorme schat aan informatie, strategie en vaardigheden naar buiten gebracht dat eeuwen verborgen was…


Marco in gesprek met Mark, Souke zittend op de vloer met groepje om hem heen. Augustus 1998, Hombu dojo – Noda-shi Japan.

“Ninpo begon als oefening om tot een moreel mens te komen en om te leren te verduren in welke sociale toestand men zich ook bevind. Het lot te kennen en te aanvaarden, en te leven voor de mens en alle andere schepselen. De persoon die al dit beheerst is een Ninja.” (Ninpo:Wisdomfor Life, Hatsumi Masaaki)



Wat is Bujinkan Budo Taijutsu?

Bujinkan Posted on Mon, July 25, 2011 15:11:42

Bujinkan Budo Taijutsu (武神館武道体術) is een Japanse krijgskunst, martiale studie, moderne zelfverdediging en vechtkunstbeoefening in de Takamatsu traditie (in de vorige eeuw ook wel benoemd als Ninpo of Ninjutsu). Bujinkan Budo Taijutsu bestaat uit de volgende scholen of stromingen:

Togakure-ryū Ninpō Taijutsu (戸隠流忍法体術)
Gyokko-ryū Kosshijutsu (玉虎流骨指術)
Kukishinden-ryū Happō Bikenjutsu (九鬼神伝流八法秘剣術)
Kotō-ryū Koppōjutsu (虎倒流骨法術)
Shindenfudō-ryū Dakentaijutsu (神伝不動流打拳体術)
Takagiyōshin-ryū Jūtaijutsu (高木揚心流柔体術)
Gikan-ryū Koppōjutsu (義鑑流骨法術)
Gyokushin-ryū Ninpō (玉心流忍法)
Kumogakure-ryū Ninpō (雲隠流忍法)

De organisatie die bekend staat als ‘de Bujinkan’ (武神館) was het initiatief van onze grootmeester dr. Masaaki Hatsumi (初見良昭 1931) die woont in Noda-shi, Japan. Hij werd onderwezen door de voormalige grootmeester Toshitsugu Takamatsu (高松寿嗣 1889-1972) en noemde de Bujinkan naar zijn leraar. Taijutsu is de methode van het lichaam. Budo is martial arts of vechtkunst.


In Bujinkan oefenen we zowel onze lichamelijke houding, onze mentale instelling als de ontwikkeling van onze geest. Dit wordt meestal gedaan door middel van kata (vormen soort scenario) meestal beoefend in paren. Deze kata leveren ons een beter begrip van de basisprincipes. Kata worden niet gezien als een doel op zich. We proberen te verbeteren op principes zoals bijvoorbeeld timing, balans, flow, voetenwerk en intentie. Lichaamsgebruik is de sleutel in het ontdekken van een natuurlijk gevoel waarin de dingen vanzelf gaan. Beoefening van; rollen, houding, ontwijken, ontsnappen, ontvangen, valbreken, stoten, slagen, trappen, worpen, verwurgingen, klemmen, grondvechten, wapens en meerdere tegenstanders. Hoewel ongeveer tachtig procent van het programma bestaat uit taijutsu (ongewapende, letterlijk ‘lichaam methode’), oefenen we ook het gewapend gevecht. De wapens die we meestal bestuderen zijn Hanbo (1 meter stok), Bo (1.80m stok) en katana (Japans zwaard), echter nog veel andere wapens komen ook periodiek aan bod.


Vordering staat bovenaan in de beoefening, iedereen wil leren. Binnen een breed scala aan vormen en variaties werken we aan een constant stijgende lijn van correctheid, vordering en verbetering. Het kwijtraken van slechte gewoonten gaat hiermee samen door met het versterken van het natuurlijk bewegen van het lichaam. Je leert eerst hoe je op natuurlijke wijze een aanval kunt ontwijken. Nadat je jezelf de basistechnieken eigen hebt gemaakt begin je, door met meerdere technieken kennis te maken, de principes van het Budo Taijutsu te ontdekken. Met deze ervaring kan je de vormen en de wapens uit de negen scholen van de Bujinkan gaan bestuderen en liggen er onbeperkte trainingsmogelijkheden voor je. Eigenlijk is het belangrijkste toch vooral veel plezier te hebben in de beoefening.

voor meer informatie mail: hazepad@gmail.com